wypalenie-zawodowe

Wypalenie zawodowe – jak sobie z tym radzić?

Czujesz częste podenerwowanie? Masz niechęć do kontaktów z ludźmi? Do pracy idziesz zdenerwowany i odczuwasz niechęć nad zaczynającym się dniem w firmie? Jeśli na jedno z pytań odpowiedziałeś „TAK”, to możliwe, że możesz cierpieć na wypalenie zawodowe. Jeśli po dłuższym czasie okoliczności nie ulegną poprawie, to taka sytuacja może mieć wpływ nie tylko na karierę, ale też życie prywatne oraz zdrowie. Obniżenie odporności, problemy ze snem, ataki nerwicy, bóle głowy i brzucha, to tylko kilka objawów, które mogą Cię dotknąć podczas wypalenia zawodowego. Zobacz, w jaki sposób sobie radzić z tym zjawiskiem.

Kilka sposobów na wypalenie zawodowe

Przedstawiamy kilka sposobów, które pomogą Ci zapobiec lub radzić z wypaleniem zawodowym. To zjawisko dotyka wielu Polaków – nudna praca, małe zarobki, brak możliwości rozwoju, to czynniki, które wpływają na nasze samopoczucie w pracy. Sprawdź, w jaki sposób możesz sobie z tym radzić.

Spróbuj patrzeć pozytywnie na relacje, zachodzące w środowisku pracy

Jeżeli poczujesz zniechęcenie do dalszej pracy nad danym zadaniem, to spróbuj skupić się na pozytywnych relacjach z Twoimi współpracownikami. Pamiętaj, że relacje, które panują w miejscu pracy, tworzą małą społeczność – wszyscy, którzy mają wpływ na naszą pracę: podwładni, przełożeni, klienci oraz dostawcy – mogą być pozytywem w chwili zwątpienia. Szukaj wsparcia w innych, które pomogą w zaspokojeniu emocji. Poczucie wspólnoty może być zbawienne na ogarniające wypalenie zawodowe. Doceń swój zespół i bądź jego spójną częścią.

Ustalaj cele zawodowe, które są realistyczne!

To problem wielu Polaków. Wielu z nas ustala swoje cele zawodowe w zbyt krótkich okresach czasu. Wtedy one są nierealistyczne do wykonania. Co sprawia, że czujemy silną demotywację, jeśli coś  nam się nie uda. Spróbuj również dalekie cele określić mniejszymi, cząstkowymi celami, które pomogą Ci osiągnąć główne zadanie. Praktycznie oznaczaj listę na dnie, tygodnie, miesiące, a nawet lata.

Praca to praca – nie życie osobiste

Nie zatracaj granicy między życiem zawodowym a prywatnym. Emocjonalne wyjałowienie pogłębia się, gdy porażki w pracy traktujemy jako osobiste. Wyjdź po 8 godzinach z biura i zacznij myśleć o przyjemnych sprawunkach. Zorganizuj swój czas wolny, aby myśleć o sobie i Twojej rodzinie, a nie o obowiązkach dnia następnego.

Naucz się asertywności

Wielu z nas ma problem z powiedzeniem „nie”. Obawiamy się, że jeśli odmówimy szefowi pracy po godzinach, to będzie źle odebrane przez niego. Wyrażaj swoje opinie, możesz nie zgadzać się z przełożonym. Nikt nie ma prawa z pracy ingerować w Twój czas po godzinach wykonywania obowiązków. Oczywiście, drobne ustępstwa mogą mieć wpływ na polepszenie relacji, ale nie możemy zgadzać się na notoryczne wykorzystywanie nas i naszego czasu. Pokaż przełożonemu granicę, której ani Ty, ani on nie przekroczy.